Εικόνες - Λογοτεχνικό ιστολόγιο

  ΚΑΛΑΜΑΤΑ 13-5-22 Εκμεταλλεύομαι την ευκαιρία να πω κάτι για τα βιβλία, που γράφουμε.   Όπως μαθαίνουμε από ιστορικές πηγές, πολύ νωρίς στην κοινωνική τους συμβίωση, οι πρόγονοί μας, αφηγούνταν ιστορίες και μάλιστα με στίχους. Αυτό, η έμμετρη δηλαδή αφήγηση, γινόταν για πρακτικούς λόγους, όπως καταλαβαίνουμε σήμερα. Επειδή δεν είχαν ακόμη ανακαλύψει την γραφή και όλα έπρεπε να τα συγκρατούνε στη μνήμη τους, φτιάχνανε στίχους που τους θυμόντουσαν καλύτερα. Το ξέρουμε αυτό από τον Όμηρο, τον πρώτο στη γλώσσα μας που αφηγήθηκε υπέροχες ιστορίες και ζωγράφισε μια εποχή με λέξεις. Από το γυμνάσιο κιόλας τα παιδιά μαθαίνουν να εντοπίζουν τα μνημονικά τεχνάσματα του ποιητή. Τυφλοί ή όχι, ένας ή πολλοί οι ραψωδοί παρηγορούσαν τους ανθρώπους τραγουδώντας ιστορίες για σπουδαία κατορθώματα ανθρώπων και θεών. Είναι ανάγκη των ανθρώπων να λέμε και να ακούμε ιστορίες. Ίσως επειδή θέλουμε να βάζουμε τα πράγματα σε σειρά. Να τους δίνουμε αιτίες και να τα σχετίζουμε με αποτελέσματα....

Στο Συμπόσιο, που περιγράφει ο Πλάτων, στον ομώνυμο διάλογο, οι συνδαιτυμόνες αποφασίζουν, επειδή δεν έχουν όρεξη να κάνουν αγώνα ποιος θα πιει περισσότερο, να αγωνιστούν ποιος θα μιλήσει καλύτερα για ένα θέμα του προτείνει ο γιατρός Ερυξίμαχος. Το θέμα είναι ο Έρωτας, παραμελημένος από όλους. Δεν έχει δικό του κανένα εγκώμιο, λένε.   Ο Φαίδρος, που μιλάει πρώτος, λέει ότι ο Έρωτας είναι Θεός από τους πιο παλιούς. Κατά τον Ησίοδο πρώτα ήταν το Χάος και μετά γεννήθηκαν η Γη με τον Έρωτα. Υποστηρίζει ο Φαίδρος ότι ο Έρωτας κάνει τον ερωτευμένο   να ντρέπεται πάνω από όλα μην τον δει ο αγαπημένος του να κάνει κάτι κακό. Οι ερωτευμένοι επίσης είναι οι μόνοι που θυσιάζονται πρόθυμα γι αυτόν που αγαπούν είτε είναι άντρας είτε γυναίκα. Π. χ. η Άλκηστη προθυμοποιήθηκε να πεθάνει στη θέση του άντρα της του Άδμητου, τη στιγμή που ούτε ο πατέρας του ούτε η μάνα του ούτε άλλος συγγενής δέχτηκαν (βλ. το δράμα του Ευριπίδη). Επίσης αναφέρει τον Αχιλλέα, που παρόλο που ήξερε ότι αν σκο...

  Ας υποθέσουμε ότι βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι της ζωής μας. Θέλουμε να αποφασίσουμε για κάτι πολύ σοβαρό. Αν θα δεχτούμε για παράδειγμα μια επαγγελματική πρόταση, αν θα μείνουμε ή θα φύγουμε από τη χώρα, αν θα κάνουνε ένα γάμο, μια σχέση κλπ. Η υπόθεση αυτή εργασίας είναι κοινή στους ανθρώπους, αφού όλοι μας έχουμε βρεθεί ή θα βρεθούμε σε σταυροδρόμια, όπου καλούμαστε να επιλέξουμε δρόμο ζωής και δράσης. Το θέμα απασχολεί και εμπνέει τη Μυθολογία. Θυμόμαστε το μύθο του Ηρακλή, όταν ήταν να επιλέξει την ανηφόρα της Αρετής ή την κατηφόρα της Κακίας. Εμπνέει επίσης την Τέχνη αλλά και τη Φιλοσοφία. Από την Τέχνη αναφέρω μόνο τον Καβάφη και ένα από τα δυνατότερα ποιήματά του τη μεγάλη Άρνηση (Che fece… il gran rifiuto). Από τη Φιλοσοφία θυμίζω τον Σάρτρ, ο οποίος αναλύει την ευθύνη της απόφασης με τρόπο πολύ παραστατικό στον «Εγκαταλειμμένο   Άνθρωπο». Είναι μόνος, υποστηρίζει ο Σάρτρ, εγκαταλειμμένος ο άνθρωπος μπροστά στην απόφασή του κάθε φορά. Ακόμη κ...